Ten Oorlog – de podcast!

Nieuw: een podcastreeks over Ten Oorlog, de legendarische theatermarathon van de Blauwe Maandag Compagnie uit 1997 én de revival door het jonge collectief Camping Sunset deze zomer. Waarom is het stuk van Tom Lanoye in regie van Luk Perceval zo mythisch geworden? En hoe pakt Camping Sunset het aan in hun versie? Ontdek het deze zomer in de vijf afleveringen van ‘Ten Oorlog – de podcast’, te beluisteren via Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Proloog: Kyoko Scholiers – over de impact van het stuk

Kyoko Scholiers was 15 jaar toen ze meespeelde in Ten Oorlog. Ondertussen is ze 40 en werkt ze nog steeds in het theater. Hoe blikt ze nu terug op haar theaterdebuut? Welke impact had het op haar leven? En waarom is Ten Oorlog volgens haar zo’n legendarische voorstelling geworden? Je hoort het in deze proloog, waarvoor we in de archieven duiken om te horen hoe het publiek in 1997 de tien uur theater beleefde.

Luister op Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Bedrijf 1: Tom Lanoye – over de taal

Ten Oorlog is niet alleen een legendarische theatermarathon, maar ook een monument van taal. Hoe heeft schrijver Tom Lanoye dat klaargespeeld, met al die vijfvoetige jamben? Waarom brokkelt de taal af, tot er bij Risjaar Modderfokker den Derde niets meer overblijft dan verhakkeld Engels? En hoe respectvol of radicaal gaat Camping Sunset een kwart eeuw later om met het toneelscript? Je ontdekt het in deze nieuwe aflevering van de podcast van De Zendelingen over Ten Oorlog, met een focus op de eerste voorstelling die in juni te zien was in Gent.

Luister op Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Bedrijf 2: Luk Perceval – over het creatieproces

‘Ik kan er een film over maken, zo’n onvergetelijke story is het geweest.’ Regisseur Luk Perceval blikt in deze podcast gloedvol terug op het woelige repetitieproces van Ten Oorlog, waarbij verschillende acteurs uit de productie stapten. Maar hij vertelt ook over zijn regiemethode, de ontlading na de première van de marathon en hoe drie mysterieuze meisjes hem steeds aanmoedigden. Camping Sunset pakt het helemaal anders aan: zonder sterke regisseur en met slechts twee werkweken in plaats van maandenlange repetities, maar met evenveel schwung en goesting.

Luister op Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Bedrijf 3: Wim Opbrouck – over acteren

Bij hem thuis in Bavikhove vertelt Wim Opbrouck over zijn vertolkingen van Richaar Deuxième en Falstaff in Ten Oorlog. Hoe bereidde hij zich voor op deze dubbelrol? Wat deed hij toen hij zijn stem verloor in Rotterdam? En waarin lijkt theater op een scoutskamp? De jonge wolven van Camping Sunset spelen ondertussen het derde deel van Ten Oorlog en de volledige cyclus op Het TheaterFestival. Hoe verdelen zij als collectief de rollen? Wat hebben hun personages met Beyonce? En hoe pak je dat als acteur aan, zo’n theatermarathon?

Luister op Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Epiloog: acteurs van Blauwe Maandag Compagnie over de marathon

Met Els Dottermans, Koen Van Kaam, Ariane Van Vliet, Peter Seynaeve en Kyoko Scholiers komen vijf oud-acteurs van de Blauwe Maandag Compagnie kijken naar de marathon van Ten Oorlog in Antwerpen. Wat doet het met hen om 25 jaar later het stuk opnieuw te zien? Welke herinneringen roept hun reünie op? Wat vonden ze van de versie van Camping Sunset? Waarin zien ze gelijkenissen en verschillen? En met welk gevoel keren ze terug naar huis? Je hoort het in deze epiloog van onze podcast-reeks over de revival van Ten Oorlog!

Luister op Soundcloud, Spotify en Apple Podcasts.

Presentatie, interviews, mixage: Anke Van Meer.
Research en productie: Filip Tielens (De Zendelingen).
In opdracht van: Het TheaterFestival
Met dank aan: Camping Sunset, CAMPO, Kunstencentrum Voo?uit, TAZ, kleinVerhaal, KAAP, Mu.ZEE & De Grote Post.

Wat is de band van Miet Warlop met Nederland? #Kroongetuigen

In het kader van 40 jaar de Brakke Grond presenteren we het komend seizoen een serie portretten van bekende kunstenaars die een persoonlijke relatie hebben het Vlaams Cultuurhuis in hartje Amsterdam. Via deze Kroongetuigen komt het verhaal van vier decennia tot leven, in de vorm van videoportretten en tekstverhalen.

In de eerste aflevering ontdek je het verhaal van Miet Warlop, die vlak na haar afstuderen met Grote hoop/berg al te gast was in de Brakke Grond en later via festivals als Welcome to the Village en Boulevard ook elders in Nederland doorbrak. In dit videoportret vertelt ze een hilarische anekdote over een houten plank die ze moest zien te vinden in de Walletjes en waarom u nog eens moet komen kijken naar de remake van haar voorstelling Springville, die nu de naam after all springville kreeg.

Kroongetuigen is een samenwerking tussen de Brakke Grond en De Zendelingen.

De Nederlandse toeschouwers zijn vaak duidelijker en assertiever dan de Belgische. Als ze het kut vinden, zullen ze het ook gewoon zeggen.

Miet Warlop

Het beweegt, zingt en ontploft bij Miet Warlop. De Vlaamse beeldend kunstenaar en choreograaf staat voor sterk visueel werk, dat ratelt, tolt en rolt. Met haar niet-talige oeuvre gooit ze internationaal hoge ogen, onder meer in Nederland. “Ik heb het gevoel dat er in Nederland een soort cross-over is bij programmeurs die we in België minder kennen”.

Door Fred Libert

Miet Warlop (1978°) trad op een atypische manier de theaterwereld binnen. Wanneer ze in 2004 afstudeert als beeldend kunstenaar aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent, maakt ze bij haar eindwerk een theaterstuk. De voorstelling Huilend Hert / Aangeschoten Wild wordt enthousiast onthaald: Warlop krijgt als jonge maker meteen een werkbeurs bij kunstencentrum Campo in Gent. De beurs geeft haar de tijd om twee jaar te zoeken naar haar eigen beeldtaal en de basis te leggen van haar kenmerkende signatuur. Die karakteriseert zich door een nadruk op het visuele: ze maakt meestal niet-talige performances waarin ze zelf ook meespeelt. De beelden die Warlop schept, spreken tot de verbeelding. Wandelende tafels, zwevende oogballen, explosies en krachtige livemuziek zorgen nu eens voor een unheimliche sfeer, dan weer voor een complete rush. Met verschillende producties toerde ze over de hele wereld. Zo ook in Nederland, waar ze al vanaf haar prille theaterwerk een graag geziene gast is.

Miet in haar atelier (c) Alex Pistorius

“Een van de eerste plekken waar ik mijn werk kon tonen, was de Brakke Grond,” vertelt Miet Warlop in LaVallée, haar atelier in Molenbeek. Haar debuut in de Brakke Grond maakte ze met Grote Hoop / Berg. Ze koos bij deze voorstelling voor een niet-frontaal publiek. “Het was interessant dat de mensen rondom mij konden staan”, vertelt Warlop. “Zo werden ze eerder een soort getuige, in plaats van toeschouwer. Ik kon hun reacties dan van dichtbij bekijken. Ook later bleek het nooit een issue als ik de opstelling in de Brakke Grond wat anders wilde dan de klassieke theaterzaal. Hun grote zaal is een voorbeeld van hoe huizen hun zaal zouden moeten aanpakken. Je kan er vrij denken over publieksopstelling en hoe je de ruimte naar je hand zet.” Al snel bleek dat Warlops voorstellingen aansloegen in Amsterdam. Geen evidentie, want haar werk is niet onder één noemer te plaatsen. “Ik ben heel visueel in wat ik maak. Ik zoek beelden bij mijn innerlijke vragen en zal mezelf nooit herleiden tot een enkele vorm.”

Miet Warlop heeft ook heel wat leuke anekdotes van toen ze in de Brakke Grond optrad. “Tijdens het repeteren van Grote Hoop / Berg ontdekten we dat er nog een plank tekort was. Niet zo ver van de Brakke Grond was er een houtzagerij, net achter de Wallen, en ik besloot er zelf even om te gaan. Toen ik terugkeerde met de plank, viel die wat zwaarder uit dan gedacht. Ik wou kort uitrusten en zette hem tegen een muur. Al snel dook er een kwade vrouw op naast mij. De plank stond blijkbaar voor het raam van een bordeel. En ik had niks door!” [lacht] Ook punkcafé De Diepte bezorgde haar in die eerste jaren mooie herinneringen. “We dansten er na elke voorstelling tot het ochtendgloren, tot het plotseling ophield te bestaan.”

Miet in haar atelier (c) Alex Pistorius

Knip in cultuursubsidies

Na de Brakke Grond openden zich ook andere Nederlandse huizen voor Miet Warlop. Doorheen de jaren trok ze naar Groningen, Leeuwarden, Rotterdam… Een lange lijst. “Ik heb het gevoel dat er in Nederland een soort cross-over is bij programmeurs die we in België minder kennen” merkt ze op. “Mijn voorstelling Ghost Writer and the Broken Hand Break werd in 2019 bijvoorbeeld geprogrammeerd door Jonathan Offereins op Welcome to The Village in Leeuwarden, wat vooral een muziekfestival is. Theater en muziek vermengen op festivals, dat is interessant, dat zien we in België niet zo vaak.” Ook elders in Nederland durven programmeurs volgens Warlop vernieuwende artistieke keuzes te maken. “Zo’n personen moeten theaterhuizen goed vasthouden en kansen geven. Ze zijn heel ambitieus, durven groot denken en risico’s nemen. Ze brengen leven.”

Nederland apprecieert Miet Warlop, maar dat geldt omgekeerd dus ook. “De Nederlandse toeschouwers zijn vaak duidelijker en assertiever dan de Belgische. Als ze het kut vinden, zullen ze het ook gewoon zeggen. Daar hou ik wel van.” Warlop gaat ook graag in gesprek met Nederlandse kunstenaars. “De confrontatie tussen het Vlaamse en Nederlandse systeem kan tot interessante gesprekken leiden. We hebben allemaal al te kampen gehad met een vermindering in cultuursubsidies. We kunnen daarover van gedachten wisselen, elkaar bevragen en andere inzichten geven.”

Warlop ziet een verrijking in de wisselwerking tussen België en Nederland. Ze vindt het dan ook belangrijk dat Belgische makers blijven geprogrammeerd worden in Nederland. de Brakke Grond kan daar volgens haar een voortrekker in zijn. “Zo’n huis zorgt ervoor dat je als Vlaamse kunstenaar connecties kan maken ter plekke, in plaats van dat je gewoon een andere cultuur introduceert.” Door de jaren heen bouwde ze een band op met vele medewerkers van de Brakke Grond. “Oud-directeurs Piet Menu en Leen Laconte, oud-programmator Tom Rummens… Ik kende ze ook via andere wegen,” herinnert Warlop zich. “Zo was de costumière waar ik vaak mee samenwerkte net als Piet Menu afkomstig uit Poperinge en zat Tom Rummens ook in het tweejarige programma van Campo.”

Evolutie in rebellie

In september 2021 mag Miet Warlop opnieuw de scène van de Brakke Grond op met After All Springville. De voorstelling keert zo terug na een lange tijd. “Twaalf jaar geleden stond Springville hier ook al geprogrammeerd. Ik was toen op een ander moment in mijn leven. Het is fijn dat ik nu zowel mijn persoonlijke evolutie, als die van de voorstelling kan tonen. Destijds was ik me nog niet helemaal bewust van waar mijn werk naartoe zou evolueren en welke veranderingen ik zelf zou ondergaan. Soms was ik gewoon rebels om rebels te zijn, grof zonder nadenken. Ik bracht mezelf bij het creëren vaak tot een klif, maar is dat gezond? Vandaag weet ik beter wat ik doe. Het lukt om met meer rust het maakproces aan te gaan. Ik ben ook op een punt gekomen waarop ik niet altijd zelf in mijn werk hoef mee te spelen, zingen of dansen, maar het vertrouwen heb om er als een toeschouwer voor te zitten. Vergis je niet, ik blijf onrustig genoeg.” [lacht]

After All Springville - © Reinout Hiel

After All Springville – © Reinout Hiel

Dans vs./meets circus

Brandon Lagaert van danstheatergezelschap Peeping Tom en illusionist, goochelaar en theatermaker Tim Oelbrandt ontmoeten elkaar hier voor het eerst. Welke trucs willen ze de ander leren? Op welke manier verwerken ze magie in hun voorstellingen? En hoe spelen ze met de dunne grens tussen fictie en realiteit?

Ontdek het in deze eerste video over dans vs. circus! Deze videoreeks is een productie van De Zendelingen in opdracht van Cultuurtuin Waas. ‘Kind’ van Peeping Tom speelt op 25 september 2021 in de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas en ‘Brain freeze’ van Tim Oelbrandt op 24 september 2021 in OC ’t Waaigat in Zwijndrecht en op 10 december in de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas.

Ontdek de dansmakers van morgen

Wie zijn de choreografen waren we de komende tijd van zullen horen?

Met die vraag trokken Zoë Demoustier (zelf een jonge en talentvolle dansmaker), Filip Tielens (regisseur) en Alex Pistorius (cameraman en monteur) langs repetitiestudio’s in Vlaanderen en Brussel.

Het resultaat is de 9-delige reeks ‘Dansmakers van morgen’, die een prachtig beeld geeft van de variëteit aan dansstijlen en -makers van dit moment. 

Afgelopen weekend tijdens Dag van de Dans was de reeks te zien op Podium 19 en de komende maand kan je hem ook bekijken op VRT Nu!

Geen tijd om de hele reeks te bekijken? Begin dan met de trailer!

Een project van: Dag van de Dans, De Zendelingen en Schietkraam

#1 Zoë Demoustier

In deze videoreeks ontmoet Zoë Demoustier andere choreografen. Maar wie is zij zelf? Wat is ze van plan met oorlogsarchief van haar vader? En waarom is zij ambassadeur voor Dag van de Dans? Je ontdekt het in dit eerste portret, gefilmd in de repetitiestudio van Ultima Vez.

#2 Samuel Baidoo & Hernán Mancebo Martinez

Twee mannen die samen dansen: natùùrlijk kan dat! Samuel Baidoo en Hernán Mancebo Martinez maken bij Nat Gras hun eerste voorstelling voor kinderen: wijtwee // nosotrosdos. Zoë Demoustier bezocht dit bijzondere duo bij de repetities in CCBerchem.

#3 Karolien Verlinden

Hoe kan je falen en stuntelen in beweging en woorden? Karolien Verlinden onderzoekt het in haar nieuwe voorstelling KAPOT. Ze krijgt in hetpaleis bezoek van Zoë Demoustier en leert haar meteen enkele danspassen aan!

#4 Zach Swagga & Collectief Sidewards (RADAR)

Hoe ziet house dance eruit volgens Zach Swagga? En hoe probeert collectief Sidewards de harten te veroveren van het publiek? Zoë Demoustier komt het te weten tijdens haar bezoek aan RADAR Mechelen!

#5 Platform In De Maak

Een springplank en ontmoetingsplek voor de kunstenaars van morgen: dat is Platform In De Maak. Op ‘The festival that never happened’ in Leuven volgen Zoë Demoustier en haar medeorganisatoren Oihana Azpillaga, Eline Dewaele en Barbara T’Jonck de installaties in openlucht van de jonge dansmakers Cinzia Scoglionero, Steffi van Bokhoven, Jenneke Slaets, Justine Copette, Noëlle Lahaye, Pieter Desmet en Steffi Mennen.

#6 Oskar Stalpaert

Oskar Stalpaert heeft grote plannen: met Platform-k gaat hij op tournee naar Hongkong, hij heeft een nieuwe vlog-reeks en hij werkt aan zijn eerste eigen theaterstuk. Zoë Demoustier zoekt hem op in STUK in Leuven, waar ze hem eerder zag schitteren in The Goldberg Variations van Michiel Vandevelde.

#7 Cherish Menzo

Hoe wil Cherish Menzo in haar voorstelling DARKMATTER een nieuw narratief werpen op het zwarte lichaam? En welk publiek hoopt ze warm te maken voor dans? Ze vertelt het in deSingel aan Zoë Demoustier en leert haar meteen ook enkele bewegingen in slowmotion aan.

#8 Lucas Katangila

Lucas Katangila stelt in zijn nieuwe solo La veste du president de wantoestand in zijn geboorteland Congo aan de kaak. Aan Zoë Demoustier vertelt hij in Théâtre de la Balsamine alles over zijn inspiratiebronnen (van traditionele dans tot Martha Graham) en zijn toekomstdromen (van België tot Goma).

#9 Lisa Vereertbrugghen

Waarom is Lisa Vereertbrugghen zo geïnspireerd door hardcore muziek? En hoe dans je op drum ’n bass? Zoë Demoustier komt het allemaal te weten en waagt zich zelfs aan een danspasje of twee in De Pianofabriek.

Herbeleef het TheaterFestival met deze artikels en podcasts #redactie

Twee weken redactieworkshop op Het TheaterFestival, dat zijn: 15 jonge reporters, 9 dagkranten, 5 podcasts en tientallen interviews met artiesten en artikels over voorstellingen. Herbeleef hier het festival, het eerste grote theaterevenement sinds corona!

(De redactie is een project van het TheaterFestival samen met De Zendelingen en XL AIR radio van RITCS).

In deze eerste aflevering van Studio Speelhuis spreken we met Lisa Verbelen over ‘ALL.’, een reportage bij muziekgroep Ventilateur uit ‘Happiness’ van Camping Sunset en een interview met studiogast Martha Balthazar over de State of the Youth. 

In deze tweede aflevering van Studio Speelhuis spreken we met jonge maker Anna Luka da Silva over ‘The Journey’, we bellen met Tom Vermeir over de composities in ‘Locke’ en we praten met Khalid Koujili El Yakoubi over diversiteit in het Vlaamse theaterlandschap.

In deze derde aflevering van Studio Speelhuis nemen we je mee naar de installatie ‘Misconnected’ van Kyoko Scholiers, hebben we het over Mokhallad Rasem (‘Dagboek van een leeg bed’) en gaan we in gesprek met Cedric Coomans (‘Realtime’).

In de vierde aflevering van Studio Speelhuis praten we over ‘Jezebel’ van Cherish Menzo en met Kris Verdonck over ‘ACT’ en ‘Mass #2’, verrassen we Peter De Graef met de prijs voor ‘Meest gewaardeerde acteur’, en spreken we met Willem de Wolf en Peter Van Den Eede van Cie de KOE over het belang van hernemingen in het theater.

In de vijfde en laatste aflevering van Studio Speelhuis sluiten we onze auditieve tour van het TheaterFestival af. Mahina Ngandu, van de voorstelling ‘Dear Winnie’, is te gast en vertelt over haar persoonlijke en artistieke ontwikkeling. Juryleden Evelyne Coussens en Pieter T’Jonck interviewen elkaar. En Kathleen Treier, de directeur van het TheaterFestival, sluit de podcast, samen met ons, waardig af.

Interview by Liam Rees
(c) Kurt van de Elst
Interview door Johannes Lievens
(c) Jan Rijmenants
Interview door Ans Van Gasse
(c) Kurt Van der Elst
Interview door Evelien Van Houdt
Reportage van Rita Hoofwijk bij ‘Het dier, het dier en het beestje’ van Theater Artemis
(c) Rita Hoofwijk
Interview door Jasper Delva
(c) Leontien Allemeersch
Interview door Katrijn Bekers en Nina Cools
(c) Bas de Brouwer
Interview door Rojda Gülüzar Karakuş
(c) Kurt Van der Elst
Interview door Nina Cools
Interview door Kate Dejonckheere
(c) Alexander Deprez
Clashende opinies door Katrijn Bekers en Sophie Vondung
Interview by Sophie Vondung
Het eerste TheaterFestival vond 30 jaar geleden plaats. Maar hoe zal het theater er uitzien in 2050? Onze redactie vroeg het aan jonge makers Naomi van der Horst, Lisah Adeaga, Michiel Vandevelde, Lisaboa Houbrechts, Fien Leysen, Kim Karssen, Zoë Demoustier, Emma Lesuis en Bosse Provoost!

Wie is de meest gewaardeerde acteur en actrice? #Acteursgilde #videoportretten

Tien acteurs – vijf mannen en vijf vrouwen – werden door de jury van De Acteursgilde genomineerd voor ‘Meest gewaardeerde acteerprestatie’ van het voorbije seizoen. Wij nodigden ze alle tien uit voor onze camera om te vertellen over hun vertolking in de voorstelling én over hun vak als acteur.

Wil je weten wie uiteindelijk in de prijzen viel? Bekijk dan dit filmpje, waarin juryvoorzitter Anke Jochems een verrassingsbezoek brengt aan de laureaten…

En check hier de tien portretten van tien unieke acteurs…

‘Ik wil het liefst dat het publiek vergeet dat ze naar een stuk en een toneelspeler kijken. Maar om dat te kunnen, mag ik mij niet te veel verliezen in de vermomming.’

Acteur Peter De Graef is genomineerd voor zijn rol in Het Koninkrijk van Henry Darger – waarvoor hij ook de prijs wint van MEEST GEWAARDE ACTEERPRESTATIE (MAN). In dit videoportret vertelt hij hoe hij als acteur steeds diep probeert te graven in zijn database aan emotionele herinneringen.

‘Het doek gaat op en wij… Wij verbeelden iets. Wij zijn iets. Daarom ligt mijn hart bij het theater.’

In dit videoportret vertelt Sofie Decleir over haar vertolking in Frontaal van Compagnie Cecilia, een voorstelling die voor haar heel dichtbij kwam en waarvoor ze uiteindelijk ook de prijs won voor MEEST GEWAARDE ACTEERPRESTATIE (VROUW).

‘Ik vind het niet belangrijk dat je als acteur put uit je persoonlijke ervaring. Alles wat werkt, is goed.’

Acteur Koen De Graeve vertelt in dit videoportret over zijn vertolking in Locke van Compagnie Cecilia, waarvoor hij (samen met Tom Vermeir) de prijs won voor MEEST GEWAARDE ACTEERPRESTATIE (SAMENSPEL).

‘Ik hou ervan als Locke heel underplayed en cool is. Maar daaronder borrelt natuurlijk vanalles. En als je heel af en toe iets lost, dan vertel je een hele wereld.’

Tom Vermeir vertelt in dit videoportret over zijn vertolking in Locke van Compagnie Cecilia, waarvoor hij (samen met Koen De Graeve) de prijs won voor MEEST GEWAARDE ACTEERPRESTATIE (SAMENSPEL).

‘Ik denk wel dat ik zonder spelen zou kunnen, maar ik denk dat ik dan heel ongelukkig zou zijn.’

Actrice Ineke Nijssen staat alleen op scène in Anansi van DE MAAN. In dit videoportret vertelt ze over de voordelen en valkuilen bij een monoloog.

‘Ik speel eigenlijk het liefst mensen die verdedigd moeten worden.’

Zoals haar personage Katrien in Zwins, de voorstelling van theatermakery Het Eenzame Westen waarvoor Janne Desmet werd genomineerd. In dit videoportret vertelt ze over het Zwevegemse dialect uit het stuk en haar liefde voor acteurs.

‘Als je een voorstelling graag speelt en de chemie zit goed met het publiek – en dat is zeker niet elke keer zo – voel je een soort geluk dat je alleen maar kent als je aan het spelen bent.’

In dit videoportret vertelt Greg Timmermans over zijn rol in The Big Drop-Out, de voorstelling van Hof van Eede waarvoor hij werd genomineerd, en hoe die gebaseerd is op een ex-klimaatactivist die zich terugtrekt.

‘Denise was een rol waarin ik mij kon uitleven. Dat kan ik nu echt niet ontkennen.’

Els Dottermans vertelt over haar vertolking in Wie is bang van NTGent & Zeelandia, het samenspelen met haar echte man Han Kerckhoffs en de energie en samenwerking die voor haar de essentie zijn van het theater.

‘Je moet de noten spelen, en die zijn soms hartverscheurend.’

Robby Cleiren vertelt in dit videoportret over zijn rol in Melancholia – Ivanov is dood! Leve Ivanov! van De Roovers, maar ook over zijn visie op het vak: ‘Je moet de wereld ermee willen veranderen.’

‘Een personage kan onvoorspelbaar zijn en onverwacht reageren. Er is geen hokje waarin een personage kan zitten.’

Louise Bergez speelt in Bruegel van Lisaboa Houbrechts/Toneelhuis vele kleine rolletjes, maar dat hield haar niet tegen om een nominatie in de wacht te slepen als jongste actrice.

Kent u het talent van de toekomst al? #nieuwjong #videoportretten

Het TheaterFestival presenteert vijf aanstormende artiesten onder het label #nieuwjong. Net als bij voorganger Circuit X, waar we in 2018 deze vijfdelige reeks over maakten, nodigden we ook deze nieuwe lichting uit voor onze camera om te vertellen over hun artistieke parcours, hun leven en hun toekomstplannen. Vijf mini-docu’s van vijf inspirerende makers!

Gemaakt door: Toyah Van der Poten, Matthias Corneillie en Filip Tielens

‘Ik zie mijn voorstelling als een theatrale biografie, maar vooral ook als therapie. Omdat elke keer als ik dit verhaal vertel, ik het vertel vanuit een positie waar ik iets overwonnen heb.’ In dit videoportret vertelt Jaouad Alloul over zijn solo De Meisje bij Martha!Tentatief, zijn verleden als drag queen, zijn muzikale carrière en zijn activisme.

‘Ik zie mijn voorstelling als een theatrale biografie, maar vooral ook als therapie. Omdat elke keer als ik dit verhaal vertel, ik het vertel vanuit een positie waar ik iets overwonnen heb.’ In dit videoportret vertelt Jaouad Alloul over zijn solo De Meisje bij Martha!Tentatief, zijn verleden als drag queen, zijn muzikale carrière en zijn activisme.

‘Mijn beeld van de video vixen is enorm veranderd door Jezebel. Ik zie heel hard de emancipatie erin.’ Danser en choreografe Cherish Menzo vertelt in dit portret over het maakproces van haar straffe solo Jezebel, haar liefde voor uitputtingsslag op scène en haar samenwerkingen met Jan Martens en Lisbeth Gruwez.

‘Dit is een beetje het idee van kinderen in een verkleedkist.’ Rasacteurs Florian Myjer en Kim Karssen leven zich helemaal uit in hun Frascati-productie Oorlog en Vrede, naar het boek van Tolstoj. Hier vertellen ze waarom ze houden van ‘te grote verhalen’, lol tappen in het theater en elkaar.

‘Ik hou ervan om verschillende theatrale werkelijkheden te vervlechten tot een spiegelpaleis of doolhof.’ In dit portret vertelt regisseur Dries Gijsels over de melancholie, verbeelding en humor in Realtime, de eerste voorstelling die hij maakt onder eigen naam.

‘Wij maken bitterzoete happenings met een ecofeministisch smaakje.’ De Nederlanders Anna Luka Da Silva en Nora Ramakers vormen samen het gezelschap Venus Pop Grotto!. Ze vallen meteen op met hun eerste productie The Journey, een dans met de ogen toe rond het thema pedofilie. Ontdek hier hun toekomstplannen.

De Theaterether in quarantaine: een blijf in uw pod-cast

Het theater is in quarantaine: wat nu? Online duiken er veel creatieve initiatieven op – van de Leesclub tot Zoomtheater en het NITE hotel. Onze podcasters Simon, Xandry, Jonathan en Matthias testen het uit.

Daarnaast vertellen theaterlieden Sietse Remmers, Nele Vereecken, Koen De Sutter en Bram Geldhof hoe zij deze bijzondere tijd beleven, terwijl Wouter Hillaert de vaak precaire positie van kunstenaars belicht.

Anderhalf uur luisterplezier in deze blijf in uw pod-cast!

Te beluisteren via SoundcloudSpotifyApple PodcastsStitcher en Castbox!

Van en met: Simon Bellens, Matthias Corneillie, Xandry van den Besselaar en Jonathan van der Horst.

“Het is belangrijk om mild te zijn naar mezelf en elkaar. Dat we niet verwachten dat we even productief zijn als in normale tijden, wat we nu toch een beetje lijken te doen. Dat we dit moeten zien als een kans en we juist nu op ons aller productiefst moeten zijn. Maar ik denk dat we daarmee een beetje voorbij gaan aan de stress die deze hele situatie geeft… Dat je de angst hebt om besmet te raken, of gewoon simpel weg dat je mensen niet kan zien, niet kan vastpakken, dat je leefwereld letterlijk veel kleiner is geworden, dat je alleen nog maar thuis werkt, dat je geen scheiding meer hebt tussen je privé en je werkleven. Ik heb in de eerste week ook geroepen dat Shakespeare ‘King Lear’ schreef in quarantaine. Dat is mooi en inspirerend, maar misschien moeten we dat niet als de standaard zien. Het is al heel knap als we nu gewoon overleven.” 
Sietse Remmers, theatermaker

“Waar de crisis je vooral mee confronteert, is dat de werkomstandigheden van kunstenaars te weinig beschermd zijn om iedereen een waardig inkomen te garanderen. Er zijn heel veel uitdagingen waar de cultuursector nog iets langer over kan nadenken dan de rest van de samenleving, omdat die weer aan het werk moet. Daar moeten we ten volle gebruik van maken om tegen het einde van de crisis met goede voorstellen te komen.”
Wouter Hillaert, criticus

“In het decor van mijn voorstelling ‘angel’, waar we aan repeteerden toen corona kwam, hangt een frigo in de lucht. Ik zit er altijd maar aan te denken, die frigo hangt daar nu al twee maanden in de lucht. Alles was opgesteld. Dat is zo frustrerend. Ik moet dringend contact opnemen met het theater, maar ik kan dat niet. Dat is te pijnlijk.”
Nele Vereecken, theatermaker

“De kern of het hart van het theater is toch de samenscholing met het publiek. Dat is de magie van theater. Ik ben altijd een theaterbeest geweest, die geluisterd heeft naar de adem van het publiek. Voor mij is het publiek de hoofdrolspeler van de theatervoorstelling.”
Koen De Sutter, acteur en regisseur 

“Ik kom rond van spaargeld. Dat lukt nu nog. Maar ik weet niet hoe lang nog. Ik ben op zoek naar ander werk. In de bouw, of…”
Bram Geldhof, theatertechnicus